كه در گذشته است . در اين مدت مرده را در تابوت گذاشته و او را با نوره مىپوشانند و در خانه‌اش مىگذارند . حنوط كردن مردگان در چين نوره « 1 » آب جسد را مىمكد ( به خود مىگيرد ) و جسد سالم باقى مىماند . چينيان پادشاهان را در شيره ( درخت ) صبر ( صبر زرد ) و كافور قرار مىدهند . آنان بر مردگانشان سه سال مىگريند و هر كس را كه مويه ( زارى ) نكند زن باشد يا مرد ( با چوب مىزنند تا گريه كند ) به او مىگويند مرده‌ات ترا غمگين نساخت ؟ جسد را در مقبره‌هايى همانند آرامگاه عربها دفن مىكنند . خوراك و غذا را از مرده قطع نمىكنند ، مىپندارند كه مرده مىخورد و مىآشامد ، علت اين پندار آن است كه ايشان شب نزد مرده طعام ( خوراك ) مىگذارند ، چون صبح چيزى از آن را نمىيابند مىگويند مرده غذا را خورده است . تا زمانى كه مرده در منزل آنهاست پيوسته او را خوراك مىدهند و بر او مويه مىكنند . در نتيجه به خاطر مردگانشان به فقر دچار مىشوند . زيرا هر چه پول نقد و باغ و مزرعه ( ضيعه ) دارند خرج مرده مىكنند . چينيان در گذشته شاهان خود را با تمام وسايل خانه‌اش از جمله لباسها و كمربندهايش - كمربند چينيان بسيار گرانبها است - دفن مىكردند ، ولى اكنون اين سنّت را ( فقط درباره پادشاهان خود انجام مىدهند ) ترك كرده‌اند ، زيرا قبور برخى از مردگان را شكافته و وسايل همراه مرده را به سرقت برده بودند . درجات شاهان سرزمين چين مردم چين از كوچك و بزرگ ، دارا و ندار ، خط و نوشتن مىآموزند ، نام

--> ( 1 ) . آهك - فرهنگ نفيسى ، ج 5 ، ص 3780 .